Złota godzina

To była bardzo spokojna, prosta sesja w centrum Poznania, złapana w świetle zachodzącego słońca. Bez kombinowania, bez scenografii — tylko Wiktoria, miasto i to miękkie światło, które robi ogromną robotę.

Wyszła z tego bardziej portretowa sesja, skupiona na spojrzeniach i drobnych gestach. Taka, w której nie trzeba nic udawać ani grać. Po prostu być — i pozwolić, żeby zdjęcia same się wydarzyły.